Ο Στάρετς Αμβρόσιος της Όπτινα μιλούσε στα πλήθη των Χριστιανών,που σαν διψασμένα ελάφια ξεδιψούσαν κοντά του.Πάτερ πως πρέπει να ζούμε;

Πως θα πετύχουμε την σωτηρία μας;

Κι εκείνος σαν τον Ιωάννη Βαπτιστή απαντούσε!

Να ζούμε χωρίς να απελπιζόμαστε, χωρίς να κατακρίνουμε, χωρίς να πικραίνουμε κανένα και όλους να τους τιμούμε.

Πάτερ έλεγε κάποιος άλλος. Είναι δυνατόν να ζούμε μέσα στο κόσμο και να σωθούμε;

Βεβαίως μπορούμε απαντούσε, εάν δεν ζούμε με το τραλαλά, αλλά με την ησυχία και την ταπείνωση.

Άλλες φορές έλεγε. Πρέπει να ζούμε με ευθύτητα χωρίς υποκρισίες και φαρισαϊσμούς.

Να μοιάζει η πορεία της ζωή μας σαν την πορεία της ρόδας.

Στην ρόδα ένα σημείο αγγίζει την γη και το υπόλοιπο μέρος της βρίσκεται ανυψωμένο.

Έτσι ας συμβαίνει και στην ζωή μας, και όχι να βυθιζόμαστε ολοσχερώς στα γήινα.

Πρέπει να θεωρούμε τον εαυτό μας χειρότερο από τους άλλους.

Χωρίς την ταπείνωση δεν σώζεται ο άνθρωπος, έλεγε.

Αν πιστεύουμε ότι από δική μας αξία σωζόμαστε έχουμε απατηθεί.

Στάρετς Αμβρόσιος της Όπτινα

orthodoxia.online